‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มีข่าวจากริสทริดินไหม
‎ยังเพคะ ฝ่าบาท
‎เวลานี้ไม่เหมาะที่ข้าจะไปจากที่นี่
‎ราชาเฟเวียนยืนกรานให้มีการประชุม
‎ข้าไม่แน่ใจว่าฝ่าบาทมีทางเลือก
‎ข้าไม่หวังที่จะเข้าใจ ‎ความรู้สึกสูญเสียของท่าน
‎ท่านรู้ว่าลูกชายข้าบริสุทธิ์
‎สิ่งที่ข้ารู้
‎กับสิ่งที่ข้าสามารถทำได้
‎เป็นคนละเรื่องกัน
‎แต่ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ข้าจะคุ้มครองท่าน
‎ท่านคิดว่าข้าต้องการการคุ้มครองเหรอ
‎ในความมืดที่กำลังมาเยือน ‎ท่านจะแทบไม่มีปัญญาปกป้องตัวเอง
‎บัลลังก์แห่งดาโกนอต...
‎ไม่มีความหมายอะไร
‎อำนาจของท่านไม่มีความหมายอะไร
‎มีพลังลึกลับบางอย่างกำลังสำแดงฤทธิ์ ‎ซึ่งท่านไม่อาจเข้าใจ
‎และไม่มีทางควบคุม
‎หน้าที่ของท่านมีเพียงอย่างเดียว
‎คืออย่ามาขวางพวกเราที่เข้าใจพลังนั้น
‎(เทือกเขาใหญ่)
‎เกรย์ไรเดอร์
‎เรดไรเดอร์
‎เพื่อนๆ ส่วนใหญ่ของเจ้า
‎ทุกคนในไวท์ฮาร์ท
‎มีใครในสามอาณาจักรที่ไม่อยากให้เจ้าตายบ้าง
‎อยากกลับมิสทรินอตเมื่อไหร่ ก็เชิญได้เลยนะ
‎ทั้งหมดเป็นเพราะสิ่งนี้
‎ถือระวังๆ หน่อย
‎จะส่งให้ใคร
‎ข้าไม่บอกหรอก
‎- งั้นมันเกี่ยวกับอะไร ‎- ข้าไม่รู้
‎คนที่เดือดร้อนเพราะมันขนาดนี้ ‎ไม่รู้เกี่ยวกับมันได้ยังไง
‎ข้าจะเปิดดูล่ะ
‎ไม่ได้
‎ข้าเห็นเจ้าพยายามเปิดมันที่ไวท์ฮาร์ท
‎เจ้าเองก็อยากรู้เหมือนกันแหละ ‎ว่าข้างในมีอะไร โอ๊ย!
‎พอใจหรือยังล่ะ
‎- เก็บไปซะ ‎- ทำไม
‎กลัวว่ากระต่ายกับกระรอกจะแอบอ่านเหรอ
‎ฮึ
‎ไม่มีใครในรัศมีหลายไมล์
‎ฮัลโหล
‎ข้าพูดจริงๆ ข้าไปต่อไม่ไหว
‎ข้าเมื่อยจะแย่
‎พูดอีกครั้งข้าจะฆ่าเจ้าแน่
‎พวกเขาจะพาเราไปที่ไหน
‎ถ้าพวกเขาจะฆ่าเรา ทำไมไม่ฆ่าซะเลย ‎มัวรออะไรอยู่
‎พวกเขาจะไม่ฆ่าเราหรอก
‎พวกเขาคือเรดไรเดอร์
‎พวกเขาฆ่าทุกคน
‎พ่อบอกว่าพวกเรดไรเดอร์
‎หมกมุ่นกับสงครามและการนองเลือด
‎จนลืมว่าการเป็นมนุษย์นั้นเป็นยังไง
‎นี่มันเป็นไปไม่ได้
‎ข้าเด็กเกินกว่าจะตาย ‎ข้ามีอะไรอีกมากที่จะมอบให้โลกนี้
‎ก็ไม่แน่หรอก
‎เร่งฝีเท้าเข้า
‎เร็วสิ
‎อย่าโอ้เอ้
‎กริชสวยนะ
‎ด้ามทำจากทองแดง
‎หัวด้ามทรงหมวกอุศเรน
‎กระบังกริชทำจากเงิน
‎กริชล่าสัตว์ของเอวิเอลแลนใช่ไหม
‎ท่านขโมยมาจากใครล่ะ
‎นังเด็กใจกล้า
‎มานี่ ข้าช่วย
‎เจ้าอาจคิดว่ามาตีซี้กับข้า
‎ชะตากรรมเจ้าจะเปลี่ยนไป
‎อย่าหวัง
‎กลับไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ
‎เมื่อกี้มันอะไรกัน
‎ไม่ใช่เรื่องของเจ้า
‎เขาบอกไหมว่าจะทำอะไรกับเรา
‎ยังไม่ชัดอีกเหรอ
‎ไม่
‎มันไม่ชัด
‎ที่นี่แหละ
‎พวกเขาจะลงมือที่นี่
‎ได้โปรด ข้าขอร้อง อย่าทำเลย
‎เราต่างก็ต้องการสิ่งเดียวกันใช่ไหม
‎เจ้าเด็กนั่นไง คิดๆ ดูแล้ว เราอยู่ข้างเดียวกัน
‎พวกเขาฆ่าริสทริดิน ‎เจ้าจะอยู่ข้างเดียวกับฆาตกรเหรอ
‎ข้าพยายามเอาตัวรอดอยู่ ‎ถ้าเจ้าอยากตาย ก็เชิญตายไปคนเดียว
‎เราพูดถึงไหนแล้ว
‎เดิน...
‎ต่อไป
‎เจ้าบอกว่ามันชัดเจน
‎อะไรชัดเจน
‎พวกเขายังอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า
‎อยู่
‎พวกเขาทำอะไร
‎ไม่ทำอะไร
‎พวกเขาไม่ตามเรามา
‎ไม่ พวกเขาแค่...
‎ดูเฉยๆ
‎นี่เป็นโอกาสของเราแล้ว ‎อีกสิบก้าวเราจะเริ่มวิ่ง
‎- ไม่ ‎- อย่ามาห้ามข้า
‎เขาอาจจะพูดถูก
‎- ถ้าเราไปถึงต้นไม้ตรงนั้น ‎- จะไม่มีใครวิ่งไปไหนทั้งนั้น
‎ข้าเป็นคนตัดสิน
‎ใช้หัวคิดหน่อยสิ ทำไมพวกเขารออยู่ตรงนั้น ‎และพวกเราอยู่ที่นี่
‎ข้าไม่รู้ ไอโอน่า ‎ทำไมหน้าเจ้าเลอะหิมะไปหมด
‎หน้าข้าไม่มี...
‎เจ้าจะต้องชดใช้แน่
‎เฮ้ ไอโอน่า
‎ไอโอน่า ไม่นะ
‎ไม่ เดี๋ยว เฮ้...
‎อย่าทำพิณ
‎เหลือเชื่อ
‎เลิกขว้างใส่พิณได้แล้ว
‎พอซะที
‎แล้วก็เดินต่อ
‎ทำไมเราอยู่ตรงนี้และพวกเขารออยู่ตรงโน้น
‎นี่ไงเหตุผล
‎พวกเขาใช้เราเป็นตัวทดสอบว่า ‎หิมะมั่นคงไหม
‎จะเกิดอะไรขึ้น
‎ถ้าหิมะไม่มั่นคง
‎ซวยแล้ว
‎ไม่มั่นคง
‎น่าเสียดาย ข้าชอบเจ้าเด็กพวกนั้นซะด้วย
‎ทุกคนส่งเสียงต้อนรับราชาเฟเวียนแห่งอูเนาเวน
‎ทรงพระเจริญ!
‎มา หม่อมฉันช่วยประคอง
‎โอ้ ค่อยๆ ระวังหน่อย
‎พื้นมันต่ำลงทุกปี
‎อ้อ ราชินีของข้า
‎ราชาของข้า
‎ช่างงดงามพอๆ กับที่บิดาท่านปราดเปรื่อง
‎มณีบอบบางที่เปล่งประกาย
‎บนมงกุฎแห่งดาโกนอต
‎ไปงานฉลอง
‎เอาไวน์น้ำผึ้งมาให้ข้าหน่อย
‎อ้อ แล้วก็ของหวานๆ สักชาม
‎คือว่า...
‎สมัยยังหนุ่ม พระองค์เคยเป็นนักกีฬา
‎งั้นหรือ
‎เท่าที่ข้าจำได้ ‎พระองค์นิยมสเต๊กหมู ผายลม
‎แล้วก็เรอได้เหม็นสุดๆ
‎เป็นภาพที่น่าดูชมทีเดียว
‎พูดจริงจังกันบ้าง
‎ไปประชุมเชื่อมความสัมพันธ์กันเถอะ
‎ขอให้ดาโกนอตกับอูเนาเวน ‎เป็นพันธมิตรกันชั่วชีวิต
‎แน่นอน
‎พันธมิตรซึ่งจะ...
‎พูดยังไงดี...
‎เป็นมากกว่าแค่เรื่องการเมืองใช่ไหม
‎โอ้ หยุดเถอะ
‎เดี๋ยวข้าก็หลงท่านหรอก
‎โฟลโด
‎จุสซิโป
‎อาร์มาน
‎เสียใจด้วย
‎มีแต่ข้า
‎เอาจริงดิ
‎เรดไรเดอร์จะต้องฆ่าข้าสักกี่ครั้ง ‎เขาถึงจะพอใจ
‎รอดไอ้นั่นมาได้
‎น่าประทับใจทีเดียว
‎เจ้าแกร่งกว่าที่เห็น
‎แล้ว...
‎การฆ่าคน แล้วก็...
‎พูดสิ่งที่เห็นๆ กันอยู่
‎เป็นคุณสมบัติหลักของการเป็นเรดไรเดอร์เหรอ
‎เอาคืนมา
‎ข้าไม่รู้ว่าท่านพูดเรื่องอะไร
‎จมน้ำ
‎เป็นทางตายที่ดี
‎หนาวตาย
‎ก็เป็นทางเลือกที่ยอดเยี่ยมอีกทาง
‎แต่ถ้าเจ้าตายด้วยน้ำมือข้า
‎รับรองได้เลย
‎มันไม่สนุกนักหรอก
‎อ้อ
‎ท่านหมายถึงไอ้นี่เหรอ
‎ต้องอย่างนี้สิ
‎ขออภัย
‎มันสวยซะจนข้าอดใจไม่ไหว
‎ใจถึง
‎เจ้านี่มันแก่นกะโหลก
‎คิดจริงๆ หรือว่าจะเอาชนะข้าได้
‎เอาเลยสิ
‎ลงมือเลย
‎เจ้าไม่ได้เรียนลูกไม้นั่นในปราสาท
‎เจ้าจะไม่มีทางได้เป็นอัศวินที่ดาโกนอต ‎รู้ใช่ไหม
‎สวะข้างถนนอย่างเจ้ากับข้า
‎ต้องไปหาโอกาสที่ต่างบ้านต่างเมือง
‎วันนี้ช่างเหมาะจะถูกสับ
‎วันนี้ช่างเหมาะจะถูกแทง
‎โอเคๆ ทุกคน
‎แทบแข็งตาย ว้าว
‎หนาวมากๆ
‎เท้าใครทิ่มหน้าข้า
‎ช่างหน้าเจ้าเถอะ
‎รองเท้าข้าพังหมดแล้ว
‎เริ่ด! มันรอด!
‎โอ้ ดีจริง
‎อย่าหลับตานะ
‎ถ้าเจ้าหลับตา เจ้าจะลืมตาไม่ขึ้นอีกเลย
‎ข้าไม่ได้หลับตา
‎ข้าพูดจริงๆ
‎ตบข้าทำไม
‎กินซะ
‎- อะไรน่ะ ‎- ไส้หมูตากแห้ง
‎- ข้ายอมแข็งตาย ‎- ได้
‎แต่รู้เอาไว้ ‎ถ้าเจ้าตาย ข้าจะกินเจ้าเพื่อให้ตัวเองรอด
‎มีอะไร
‎เมื่อข้าบอกให้เจ้าหมอบ
‎หมอบ
‎อย่ากลัวไปเลย
‎เรามาอย่างสันติ
‎หมอบ!
‎เจ้าระมัดระวังตัวก็ดีแล้ว
‎ไม่ใช่ทุกคนในเทือกเขา ‎ที่หวังดีต่อคนหลงทาง
‎เราไม่ได้หลงทาง
‎เราทุกคนต่างหลงทาง ‎ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎จริงหรือไม่ เจ้าหนุ่ม
‎เราจะไม่ไปกับพวกเขา
‎เราจะไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ‎และตามหาถนนของข้า
‎ไม่ไป
‎เจ้าเป็นบ้าไปแล้วเหรอ
‎อาร์แดนเวนต้องพัก
‎ถ้าเราอยู่ข้างนอกนี่ เราได้ตายแน่ๆ
‎ดูคนเพี้ยนพวกนี้สิ
‎ข้าขอเสี่ยงกับสภาพอากาศดีกว่า
‎พวกเขาเป็นพระ
‎ที่สาบานว่าจะช่วยเหลือ ‎นักเดินทางที่หลงอยู่ในเทือกเขานี้
‎ใครบอกอะไรเจ้าก็เชื่อหมดใช่ไหม
‎ถึงแล้ว
‎ยินดีต้อนรับสู่อาราม ณ สุดขอบโลก
‎ข้าขอต้อนรับพวกเจ้าสู่บ้านของเรา
‎ตามข้ามา
‎ม้าของเจ้ากำลังกินอาหารอยู่ในคอก
‎ข้าขอถอนคำพูด เจ้าพูดถูกที่สุด
‎เราไม่จำเป็นต้องกังวลกับที่นี่
‎เราเป็นกลุ่มลัทธิที่แปลกอยู่สักหน่อย
‎เรียกว่าชุมชนของเหล่าผู้หลงทางก็ได้
‎โจรป่า ฆาตกร
‎ทหารรับจ้าง
‎เรามีโจรสลัดเป็นครั้งคราวด้วยซ้ำ
‎หน้าที่ในชีวิตข้าคือตามหาคนเหล่านี้...
‎และนำพวกเขากลับมาชำระล้างจิตวิญญาณ
‎และแสดงให้เห็นว่า ‎ชีวิตที่น่าเคารพกว่านี้เป็นไปได้
‎แม้แต่กับคนบาปที่เลวที่สุดในโลก
‎บราเธอร์วิลเลียมดีขึ้นมากแล้ว
‎ตั้งแต่เขามาอยู่กับเรา
‎แต่จนกว่ากระบวนการจะครบถ้วนสมบูรณ์
‎เราเห็นว่าเขาต้องถูกล่ามเอาไว้ก่อน
‎มันใกล้เข้ามาแล้ว
‎เขากำลังมาแล้ว
‎ห้ามเข้ามาที่นี่ตามลำพัง เข้าใจไหม
‎เข้าใจไหม
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎แต่ที่นี่ปลอดภัยใช่ไหม
‎อ้อ ใช่ ปลอดภัยมากทีเดียว
‎พวกนี้เห่าเก่งแต่กัดไม่เจ็บ
‎อะไร แม้แต่พวกฆาตกรน่ะเหรอ
‎โดยเฉพาะพวกฆาตกร
‎แสดงความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ ‎แสดงความเป็นมิตร
‎และการยอมรับ และสิ่งที่ได้กลับมาคือ
‎เขาจะแสดงให้เราเห็นธาตุแท้ของเขา
‎และธาตุแท้ของมนุษย์นั้นก็คือ...
‎ความรัก
‎ความรักไงล่ะ เจ้าพวกโง่
‎มนุษย์คืออะไร ถ้าไม่ใช่ความรัก
‎ถูกทำให้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ‎และส่งมายังโลกเพื่อทำภารกิจแห่งรัก
‎บางคนแค่ต้องได้รับการกระตุ้นนิดหน่อย ‎ถึงจะมองเห็น
‎ห้องนี้พอไหวไหม
‎ที่นี่เราอยู่กันอย่างง่ายๆ ‎แต่ก็อบอุ่นและแห้ง
‎มีชีสกับขนมปังให้กินถ้าหิว
‎อ้อ
‎แล้วมีดเจ้าล่ะ
‎ข้าไม่มอบให้หรอก
‎ข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะให้ แม่หนู
‎แต่ถ้าเก็บให้มิดชิดหน่อย ข้าจะขอบใจมาก
‎ไม่งั้นมันอาจกระตุ้น
‎ความโหยหาที่ไม่น่าอภิรมย์ ‎ขึ้นในตัวพี่น้องที่ใจเปราะบางของเรา
‎แล้วท่านล่ะโหยหาอะไร
‎มีอะไรที่ไม่น่าอภิรมย์ไหม
‎ข้าขอโทษ คุณพ่อ
‎นางไม่ได้ตั้งใจ
‎ข้าไม่ถือสา
‎มันเป็นคำถามที่ดีมาก
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ‎ความโหยหาของข้านั้นดำมืดที่สุด
‎บางครั้ง
‎ข้าก็คิดถึงมัน
‎ไม่มีอะไรเหมือนกับเสียงกะโหลกใต้รองเท้า
‎แต่ไม่มีทางหันหลังกลับแล้ว ไม่ใช่ตอนนี้
‎แถมอายุอย่างข้า
‎จะไปมีเรี่ยวแรงทำอะไร
‎ตามสบายนะ จะอยู่นานแค่ไหนก็ได้
‎คืนเดียว เราจะอยู่ที่นี่แค่คืนเดียว
‎นี่มันรังโจรชัดๆ
‎ขึ้นเขามาห้าไมล์ มีพวกฆาตกรเป็นคนคุม
‎ฆาตกรที่กลับใจแล้ว
‎จากคำพูดของตัวฆาตกรเอง
‎ฟังดูสิ
‎ข้าว่าเราไม่มีทางเลือก
‎นอกจากนี้
‎ข้าชอบเขา
‎เจ้าโรคจิตเสียสตินั่นน่ะนะ
‎ทุกคนมีปีศาจอยู่ในตัว
‎เขาพยายามสู้ปีศาจในใจอย่างดีที่สุดแล้ว
‎แน่เหรอ
‎หรือว่า... เขาเป็นแมงมุม
‎สงบนิ่งอยู่ที่มุมหนี่งของใยแมงมุมสุดสยอง
‎มองเราเหมือนแมลงวันอ้วนๆ สดๆ สองตัว
‎เจ้าคิดว่าเจ้ามองเห็นโลกกระจ่างชัด
‎แต่บางทีเจ้าอาจมองเห็นแค่ตัวเอง
‎จ้า พ่อคนล้ำลึก
‎อยากไว้ใจเขาก็ตามใจ ‎แต่ข้าจะระวังตัวไว้ก่อน
‎ขออภัย ฝ่าบาท
‎ผู้ส่งสาร...
‎เขายังรออยู่
‎ขออภัย ฝ่าบาท
‎ข้ามาตามคำสั่งของบิดาท่าน
‎มหากษัตริย์เฟเวียนแห่งอูเนาเวน
‎พระองค์ขอต้อนรับท่านกลับบ้าน
‎และส่งของกำนัลนี่มาให้
‎ข้าว่ามันคือนกกระจิบขอรับ
‎ไม่ใช่หรอก
‎มันคือนกคิงเล็ตต่างหาก
‎หมู่บ้านทางเหนือเรียกมันอย่างนั้น
‎เพราะมีหงอนเหมือนมงกุฎสีเหลือง
‎เป็นชื่อที่ท่านพ่อเคยใช้เรียกข้า
‎บอกหน่อย
‎เจ้ารู้เรื่องเล่าเกี่ยวกับนกคิงเล็ตหรือเปล่า
‎หรือการประลองระหว่างนก
‎เพื่อดูว่าตัวไหนบินได้สูงที่สุด ‎และได้เป็นราชาในหมู่นกทั้งมวล
‎แน่นอนว่านกอินทรีชนะ
‎จนกระทั่ง...
‎นกตัวจ้อย
‎ที่แอบอยู่ใต้ปีกของมัน กระโดดออกมา
‎บินได้สูงกว่า
‎นำดาบของข้าไปให้ราชา
‎บอกพระองค์ว่าข้าต้องการแค่สันติ
‎และได้อยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของบิดาข้าอีกครั้ง
‎ขอรับ
‎ไม่นะ
‎นอนไม่หลับเหรอ
‎ข้าแค่ออกมาตามหาเครื่องรางของข้า
‎แล้วเมื่อเสียงเหล่านี้ดังขึ้น...
‎มันก็หายไป
‎มาไวไปไว
‎แล้วมาโดยไม่ได้เชื้อเชิญเหรอ
‎ทุกครั้ง
‎และเสียงจากธรรมชาติ
‎นก
‎ต้นไม้ รากไม้
‎น่าทึ่งมาก
‎รับไป
‎เชื่อข้าเถอะ ทิวรี่ รับดาบไป
‎มันหนักไปสำหรับข้า
‎ในทางกลับกัน
‎ความหนัก น้ำหนักของมัน
‎นั่นคือสิ่งที่เราแบกไว้ในหัวใจมาทั้งชีวิต
‎กำดาบให้แน่น
‎สังเกตมัน
‎ทีนี้ก็หายใจ
‎หายใจ
‎เข้าไปในหัวใจตัวเอง เจ้าหนู
‎ล้วงลึกเข้าไปในหัวใจของเจ้า
‎ข้าทำไม่ได้
‎อะไรอยู่ในนั้น
‎อะไรอยู่ในหัวใจของเจ้า ‎ที่ไม่กล้าเปิดเผยออกมา
‎จะมีคนบอกให้เจ้าเมินเฉยต่อมัน...
‎ทำเหมือนมันไม่มีตัวตน
‎แต่การเมินเฉย ‎ก็เหมือนกับการเลือกดาบที่เบากว่า
‎แล้วผลของการหันหลังให้กับ ‎ความหนักอึ้งที่อยู่ข้างในคืออะไร
‎มันทำลายเรา
‎เจ้าต้องเผชิญหน้ากับมัน
‎เจ้าต้องเผชิญหน้ากับความหนักอึ้งนั่น
‎เพราะความหนักอึ้ง ‎คือสิ่งที่ทำให้เจ้าเป็นตัวเจ้าที่แท้จริง
‎ยอมรับมัน
‎มองเข้าไปในหัวใจของเจ้า ‎ด้วยดวงตาที่แน่วแน่
‎และเคลื่อนไหวไปกับมัน
‎ปล่อยตัวเจ้าที่อยู่ข้างในออกมา
‎ตัวเจ้าที่เจ้าไม่เคยรู้จัก
‎ตัวเจ้าที่ไม่เคยกล้าก้าวออกมาสู่แสงสว่าง
‎เผชิญหน้ากับความหนักอึ้ง ‎ที่หยุดยั้งตัวเจ้าคนนั้นไว้
‎และพูดชื่อมันออกมา
‎ความสูญเสีย
‎หัวใจข้า... หนักอึ้ง...
‎เพราะความสูญเสีย
‎สูญเสียพ่อ
‎สูญเสียบ้าน
‎สูญเสียแม่
‎ซึ่งขณะนี้กำลังพยายามต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
‎ไม่ใช่ความเจ็บปวดหรอกลูกที่ทำลายเรา
‎แต่เป็นสิ่งที่เราทำ ‎เพื่อหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดต่างหาก
‎ข้ากลัวว่ามันทำให้ข้าแตกสลาย
‎งั้นก็แตกสลาย
‎แตกออก
‎ให้จิตวิญญาณที่อยู่ภายในทลายเจ้าออกมา
‎ปล่อยให้ตัวเจ้าหลอมละลาย ‎ในความทุกข์ตรมของเจ้าเอง
‎แปรเปลี่ยนเป็นเครื่องมือ ‎ที่สมบูรณ์แบบที่สุดแห่งโชคชะตา
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่ข้าสัมผัสได้ว่า ‎คือตัวตนของเจ้า
‎ทันทีที่ข้าเห็นเจ้า
‎ข้ามองเห็นพลังในตัวเจ้า
‎พลังแห่งเอวิเอลแลน
‎ถ้าเจ้ายอมรับความเจ็บปวดทั้งหมดของเจ้าได้
‎เจ้าก็ยอมรับพลังทั้งหมดนั้นได้
‎อีกที
‎เขากำลังมา
‎เจ้ามาทำอะไรที่นี่
‎ปล่อยข้านะ
‎เราเจอนางอยู่กับบราเธอร์วิลเลียม
‎ที่นี่เรามีกฎอยู่ไม่กี่ข้อ
‎ข้านึกว่าบอกเจ้าแล้ว ‎ว่าอย่าเข้าไปในห้องนั้นตามลำพัง
‎ข้าก็ไม่ได้อยากเข้าไป
‎ข้าแค่อยากไปไกลๆ จากศูนย์รวมคนบ้าแห่งนี้ ‎ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎สิ่งที่เจ้าต้องการไม่ใช่การหนีหรอกลูก
‎- แต่เป็นการมองลึกเข้าไปใน... ‎- ไม่ต้องบอกข้า
‎หัวใจข้าใช่ไหม
‎ลืมหัวใจข้าไปได้เลย
‎มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของท่าน
‎และข้าไม่ใช่ลูกของท่าน
‎- ไปจากที่นี่กันดีกว่า ‎- ไม่มีปัญหา
‎ขอพูดอีกเรื่องเดียว
‎ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ
‎ที่จะเอาเชิงเทียนไปวางคืนที่เดิม
‎เชิงเทียนอะไร
‎นี่ของข้า
‎ข้าเอามาจากบ้าน
‎ข้าจะจัดการเอง
‎ขอบคุณครับ คุณพ่อ
‎ตามมา
‎เจ้าเป็นบ้าอะไร
‎ข้าไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย
‎เจ้าต่างหากที่คุยกับคนบ้า
‎เจ้าเลยคิดว่าการขโมยของจากพวกเขา ‎คือวิธีคุมสถานการณ์ที่ดีที่สุดเหรอ
‎ก็แค่เชิงเทียนอันเดียว
‎เจ้าขโมยม้าทั้งตัว
‎ข้าไม่ได้ขโมยอะไรทั้งนั้น
‎จะบอกให้นะ
‎ที่นี่มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ‎บาทหลวงนั่นมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
‎- เจ้าคิดไปเองน่ะสิ ‎- ก็ได้
‎แต่เราจะไปจากที่นี่กัน ทิวรี่ ‎ทันทีที่พายุผ่านไป ตกลงนะ
‎ข้ายังไม่ได้ตกลงด้วยเลย
‎เราน่าจะคุยกันก่อนที่ผู้คนจะเริ่มดื่มอีกครั้ง
‎แปลว่าเรามีเวลาห้านาที
‎หุบปาก
‎แม่หญิง รู้ไหมว่าเราจะคุยเรื่องอะไรกัน
‎การต่อสัญญาผูกพัน ‎ระหว่างชาติที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองของเรา
‎- ด้วยการสมรสระหว่างเชื้อพระวงศ์ ‎- ถูกต้อง
‎และท่านไม่คัดค้านที่จะจับคู่กับลูกข้าใช่ไหม
‎ข้ามองว่ามันเป็นการรวมกันเป็นปึกแผ่นมากกว่า
‎แต่ก็ใช่ ‎มกุฎราชกุมารเออริเดียนนั้นเหมาะสมแล้ว
‎แต่ท่านไม่ได้จะแต่งงาน ‎กับมกุฎราชกุมารเออริเดียน
‎ท่านจะแต่งงานกับน้องชายเขา ‎เจ้าชายเวอริเดียน
‎ผู้คนพากันหวาดผวา
‎ว่าเจ้าชายเวอริเดียนจะมีปฏิกิริยายังไง ‎เมื่อเขากลับมา
‎จากชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบพันปี
‎แต่กลับต้องเห็นพี่ชายที่แสนสบายของเขา ‎ได้บัลลังก์ไปครอง
‎ประชาชนวิตกกังวล ข้าเองก็กังวล
‎ทีนี้ ถ้าท่านถามข้า ข้าคิดว่า...
‎เขามีสิทธิ์ทุกอย่าง
‎ที่จะคาดหวังรางวัล
‎และนั่นคือตอนที่ข้านึกถึงท่าน
‎ถ้าข้าให้เขาแต่งงานกับท่าน
‎ลูกชายข้าทั้งสองจะได้ครองบัลลังก์
‎ราชาแห่งอูเนาเวน
‎และราชาแห่งดาโกนอต
‎ทีนี้โอกาสที่จะเกิดความขัดแย้งก็จะหายไป
‎ข้าอาจจะแก่ชรา ‎แต่สมองของข้ายังเฉียบคมพอๆ กับดาบ
‎ท่านพ่อ
‎ข้าต้องการเวลา
‎ที่จะพิจารณาข้อเสนอของท่าน
‎ได้
‎เก็บไปพิจารณาดู
‎แต่หลังจากนั้นท่านจะแต่งกับลูกข้า
‎ไม่ต้องไปสนความชอบส่วนตัว
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่เราทำในฐานะราชาและราชินี
‎ชีวิตของเราคือการเมือง
‎การแต่งงานของเราคือการเมือง
‎และนี่เป็นการเมืองที่ดี
‎จัดการให้พวกเขาได้พบกัน
‎เจ้ามองเห็นอะไร
‎ในนิมิตพวกนั้น
‎ข้าได้ยินเจ้าคุยกับบาทหลวง
‎มันจะฟังดูเหมือนข้าเสียสติ
‎ข้าก็ไม่ได้คาดหวังอะไรน้อยไปกว่านี้จากเจ้า
‎ข้ามองเห็นใบหน้า
‎คิดว่านะ
‎ข้าได้ยินเสียง
‎พยายามจะบอกอะไรข้าสักอย่าง
‎พวกเขาอยากให้ข้าตามหาพลังบางอย่าง
‎แล้วเจ้า...
‎หาเจอหรือยัง
‎คิดว่าไงล่ะ
‎ข้าหนาวจัง
‎นั่นแหละที่ข้าคิด
‎แล้วเจ้าล่ะ
‎ข้าไม่มีอะไรลึกลับหรอก
‎ข้าเป็นอย่างที่เจ้าเห็นนั่นแหละ
‎ลาวิเนีย ผู้มีปากตรงกับใจ
‎เจ้ามองตัวเองเป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
‎วันแรกที่ข้าเจอเจ้า ‎ทุกคำพูดที่ออกจากปากเจ้าคือคำโกหก
‎ก็ได้
‎เจ้าอยากรู้อะไร
‎ข้าเคยเจอพ่อเจ้าแล้ว
‎เรื่องนั้นมันแย่หน่อย
‎ข้าไม่ยอมรับคำขอโทษ
‎แม่เจ้าเป็นยังไง
‎ข้าไม่รู้
‎นางทิ้งข้าไป
‎เมื่อนานมาแล้ว
‎นางกลับไปบ้านเกิดที่แดงเกรีย
‎ใช่ นางมาจากตระกูลมั่งคั่ง
‎ไม่จำเป็นต้องทำหน้าแปลกใจ
‎ในเรื่องเล่า
‎ถนนเก่าแก่ที่ตัดผ่านเทือกเขา ‎นำไปสู่แดงเกรียไม่ใช่เหรอ
‎ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับแม่ข้า
‎- ไม่ ข้าไม่ได้... ‎- ราตรีสวัสดิ์ ทิวรี่
‎ลาวิเนีย
‎มันใกล้เข้ามาแล้ว
‎มันกำลังมา
‎เดี๋ยวก่อน
‎- ไล่เขาออกไป ‎- ไม่
‎วางมีดลง
‎- ว่าไงนะ ‎- มีด วางมันลง
‎มันกำลังมา
‎อะไรกำลังมา
‎เครื่องรางของข้า
‎พาเขาไป
‎ไม่ เขาไม่อยากทำร้ายท่าน ‎เขาไม่อยากทำร้ายใคร
‎ปีศาจในจิตวิญญาณของชายคนนี้ ‎แม้แต่ข้าก็ยังกลัว
‎ข้าเผชิญหน้ากับปีศาจข้าได้
‎ข้าปล่อยตัวตนของข้าออกมาสู่แสงได้
‎แต่ชายคนนี้ต้องถูกล่ามโซ่ ‎อยู่ในความมืดตามลำพังอย่างนั้นเหรอ
‎- นั่นเป็นความรักตรงไหน ‎- พาเขาออกไป
‎ได้โปรดเถอะ
‎หยุดนะ
‎หยุด!
‎มันมาถึงแล้ว
‎เจ้าเป็นตัวอะไร